ALIMENTACIÓN

A gastronomía caracterízase por un gran número de platos, revelando unha mezcla de costumes e tradicións españolas e indíxenas.

O alimento base esta constituido polas “tortillas” que, segundo a ocasión, se condimentan con sal, pimenta e cebola, ou cheas con carne molida, asada ou fervida, mezclada con tomates, porotos y ají picante

Nas rúas véndense os “tacos“, as “enchiladas” e as “quesadillas“, que son variacións das tortillas, con rellenos diversos e cubertas con diferentes salsas.

Coas tortillas, os “frijoles“,  ocupan o primeiro posto na comida mexicana, na que aparecen diariamente, poidéndose comer quentes ou fríos.

Dos aztecas, a cociña mexicana herdou o uso das semillas de cacao. O chocolate mexicano, elaborado cun cacao de aroma particularmente forte e aromatizado con especias, conserva aínda hoxe as suas características tradicionais.

Pero hai un detalle, que torna singular á cociña mexicana: a cantidade extraordinaria de especias, herbas aromáticas e salsas, onde os mexicanos dan libre curso a sua fantasía.

Advertisements

OS AZTECAS

Mateo y Paula cunhas imaxes de Tenochitlán.

Os aztecas habitaron o centro de México e lograron construir un grande imperio.

No lago Texcoco fundaron Tenochitlán. Esta cidadde estivo chea de canles polos que circulaban miles de barcas diariamente. Tamén contaba con pontes que cruzaban estas canles e calzadas que conectaban a capital con outras cidades: Tacuba e Texcoco.

A unión das tres formou o reino azteca. Sobre as ruinas de Tenochitlán construíuse a actual Cidadde de México.

Os aztecas ou mexicas pertencían a cultura nahua e foron unha sociedade moi desenvolvida.

 

O CHARRO MEXICANO

Adam cun mexicano feito por él , e Manu cun sombreiro de charro.

En México existen unha gran variedade de traxes tradicionais. Pero o traxe de charro é o máis representativo do pais.

Os charros son xinetes que practican a charrería, un espectáculo ecuestre que ten a súa orixe nas faenas gandeiras dos traballadores das facendas mexicanas durante a época colonial.

A CATRINA

Mateo e Martín cunhas Caveiras Garavanceiras.

A Caveira Garavanceira é un dos símbolos máis representativos do Día de Mortos. A súa orixe atópase nos gravados de José Guadalupe Posada, un ilustrador e caricaturista mexicano. O personaxe deuse a coñecer nos xornais por simbolizar os que desexan aparentar ser o que no son.

O muralista Diego Rivera bautizouna como Catrina nun dos seus murais, onde leva o vestido e o sombreiro elegante cos que é coñecida hoxe en día.

AS MONECAS MARÍA E FRIDA KAHLO

Comenzaron a chegar as primeiras aportacións para o rincón de México.

Olivia fixo unha investigación das muñecas  María.

A muñeca María é unha práctica de artesanía tradicional en México que preserva a maxia e humildade das mulleres mazahua.

Estas monecas de trapo teñen a súa orixen en Michoacán e Estado de México. Foron elaboradas como unha alternativa aos xoguetes que se vendían nos mercados,  polo grupo étnico mazahua.

Aínda que actualmente estan feitas de trapo e listas de cores, se cree que as primeiras estaban feitas con arcilla, palma e cabellos de millo. A tradición conta que estas monecas acompañaban aos rituais sepulcrales infantiles para protexer aos nenos dos malos espíritus.

Olivia trouxo tamés un libro sobre Fidra Kahlo. Seguir lendo

EIXE 2 : MÉXICO

Neste eixe propoñemos un achegamento a México.Un elemento característico da cultura mexicana é “a Catrina”. A Catrina representa o esqueleto humano, esta tradición daranos ocasión para aprender sobre o corpo humano.

En definitiva, o descubrimento da forma de vida e da cultura mexicana permitiranos comparalas cos nosos costumes e reflexionar sobre o corpo humano,e os nosos hábitos de alimentación e o coidado corporal.

Pretendemos alcanzar os seguintes logros:

  • Recoñecer os segmentos corporais e o esqueleto.
  • Coñecer os órganos dos sentidos e as súas función.
  • Clasificar alimentos segundo a súa procedencia: animal/vexetal.
  • Tempo: antes/despois.
  • Orde:primeiro/segundo e último.
  • Cuantificadores: igual/diferente.
  • Orientación no espazo: de fronte/ de costas.
  • Letras “s”, “t”, “d”.
  • Números do 1 ao 5: cantidade e grafía.